دریافتم، زندگی معجزه حیات است.
زندگی با کلمه‌های ما ساخته می‌شود
و هر کلمه‌ای رد پای معجزه است.
پس می‌توانیم زیبایی را با کلماتمان بیافرینیم.
هرگاه کسی خشم داشت بدانیم
به نوازش و کلام مهرآمیزی نیازمند است.
هرگاه کسی نومید بود به کلماتی که
سپاس او را ابراز کنند محتاج است.
هرگاه کسی حسد می‌ورزید نیاز دارد دیده شود. 
 اگر کسی شاکی و گله مند بود نیاز دارد شنیده شود.
اگر کسی تلخ بود نیاز دارد مهربانی دریافت کند.
و اگر کسی ستم می‌کند نیاز داشته دوست داشته شود.
اگر کسی بخل ورزد باید که بخشیده شود.
و همه‌ی این سایه‌ها در روح و روان ما نیاز دارند
که عشق بر آن‌ها چون باران ببارد، ببارد و ببارد.....